با همکاری انجمن مهندسان مکانیک ایران
نوع مقاله: مقاله مروری انگلیسی
مهندسی سامانه‌ها

چشم‌انداز مکانیزاسیون کشت مستقیم بذر برنج: مروری جامع

دوره 15، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 419-434

https://doi.org/10.22067/jam.2024.87897.1247

اس. مانوج کومار، آر. کارتیکین، کا. تیروکوماران، ای. سنتیل، پی. دهانان‌چژیان

چکیده روش سنتی نشاکاری برنج نیاز به نیروی انسانی زیادی دارد و منجر به تغییر به سمت کاشت مستقیم بذر برنج برای کشت برنج شده است. از جمله مزایای کاشت مستقیم بذر می‌توان به کاهش نیاز به نیروی کار، کاشت به‌موقع و صرفه‌جویی در آب اشاره کرد. نوآوری در ماشین‌آلات کشاورزی کارایی کشت مستقیم بذر برنج را به‌طور قابل‌توجهی بهبود بخشیده است و این پیشرفت تمام مراحل از آماده‌سازی زمین تا برداشت را در برمی‌گیرد. تکنیک‌هایی مانند روش‌های بدون خاک‌ورزی و تسطیح لیزری، استفاده کارآمد از منابع و حفظ منابع آب را تضمین می‌کند و در عین حال اختلالات خاک را به حداقل می‌رساند. امکان قرارگیری دقیق بذر و جوانه‌زنی یکنواخت با استفاده از بذرکارهای اختصاصی و دستگاه‌های سنجش دقیق بذر فراهم شده است. استفاده از بذرکارهای پشت‌تراکتوری و کارنده‌های دستی گردان راندمان کاشت را بیشتر افزایش می‌دهند. روش‌های آبیاری مدرن مانند آبیاری قطره‌ای، آبیاری تناوبی، و سنجش خودکار رطوبت خاک، بهره‌وری آب را بهینه می‌کنند. مدیریت علف‌های هرز با فناوری‌های وجین‌کن‌های مکانیکی از طریق انرژی خورشیدی و خودران تکامل یافته است. نقشه‌برداری‌های مختلف زمین و عملکرد محصول، فناوری نرخ متغیر و وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپاد) امکان کنترل دقیق علف‌های هرز بر اساس مدیریت مکانی خاص را فراهم می‌کنند. به‌طور کلی، ماشین‌آلات مدرن انقلابی در کشت مستقیم بذر برنج ایجاد کرده‌اند که منجر به افزایش عملکرد، کارایی بالاتر در استفاده از نهاده‌ها، کاهش نیاز به نیروی کار، افزایش عملکرد محصول و بهبود پایداری تولید شده است. تداوم نوآوری، چشم‌انداز وسیعی برای بهینه‌سازی استقرار گیاه در خاک، به حداقل رساندن تلفات پس از برداشت و افزایش سودآوری و در عین حال حفظ منابع طبیعی دارد. این مقاله مروری به بررسی این پیشرفت‌ها و پیامدهای آن‌ها برای آینده کشت مستقیم بذر برنج می‌پردازد.

آموزش، استانداردها و روش‌شناسی‌ها در مهندسی کشاورزی

تدوین چارچوب روش‌شناختی برای مطالعات تعاونی‌های کشاورزی - مروری نظام‌مند توسط پریسما

دوره 15، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 435-458

https://doi.org/10.22067/jam.2024.89290.1273

مهدی بامداد، مرتضی زنگنه، سیدحسین پیمان

چکیده تعاونی‌های کشاورزی به‌طور گسترده در جهان به‌عنوان یک نهاد برجسته در بخش کشاورزی شناخته می‌شوند. موفقیت تعاونی‌های کشاورزی در تولید و عرضه مواد غذایی تفاوت قابل‌توجهی را در کشورهای مختلف نشان می‌دهد. هدف این تحقیق بررسی جامع مطالعات موجود درباره تعاونی‌های کشاورزی با استفاده از روش پریسما است. یک چارچوب روش‌شناختی نیز برای هدایت تحقیقات آینده پیشنهاد شده است. در ابتدا، تجزیه و تحلیلی کامل از چهار بخش از هر مطالعه، از جمله اهداف، روش‌شناسی، عوامل مورد مطالعه و یافته‌های کلیدی انجام شد. متعاقب آن، متغیرهای درون هر بخش برای تسهیل تحلیل مقایسه‌ای جامع‌تر، طبقه‌بندی شدند. بررسی‌ها نشان داد که موفقیت تعاونی‌های کشاورزی منوط به مدیریت مؤثر، استراتژی‌های بازاریابی موفق و اعضای متعهد است. آموزش صرف‌نظر از سن یا جنسیت افراد از اهمیت بالایی برخوردار است. در نهایت، استراتژی‌های دستیابی به موفقیت ممکن است در میان تعاونی‌های مختلف متفاوت باشد. توصیه می‌شود که برای به‌دست‌آوردن اطلاعات دقیق در مورد وضعیت یک تعاونی کشاورزی در یک منطقه خاص یا در شرایط خاص تحقیقات هدفمند انجام شود.

کشاورزی دیجیتال، هوشمند و دقیق

مروری بر پتانسیل و مشکلات استفاده از فناوری هواپیماهای بدون سرنشین در کشاورزی پایدار

دوره 15، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 459-490

https://doi.org/10.22067/jam.2024.89334.1276

اس. ریشیکساوان، پی. کنان، اس. پاژانیولان، آر. کومارپرومال، ان. شریثارن، دی. موهومانیکام، ام. محمد روشن ابو فرناس، بی. ونکاتش

چکیده هواپیماهای بدون سرنشین (پهباد) به‌عنوان یک فناوری با پتانسیل بالا در کشاورزی دقیق ظهور کرده‌اند و از اهداف توسعه پایدار (SDGs) با تقویت شیوه‌های کشاورزی پایدار، بهبود امنیت غذایی و کاهش اثرات زیست‌محیطی حمایت می‌کنند. این مقاله مروری بر تحلیل دقیق کاربردهای چندگانه فناوری هواپیماهای بدون سرنشین در کشاورزی، مانند نظارت بر سلامت محصول، پاشش آفت‌کش و کود، کنترل علف‌های هرز و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده‌ها برای بهینه‌سازی مزرعه در نظر گرفته شده است. این مقاله بر نقش پهپادها در سمپاشی دقیق، ترویج مداخلات هدفمند و به حداقل رساندن اثرات زیست‌محیطی در مقایسه با روش‌های مرسوم تاکید دارد. هواپیماهای بدون سرنشین نقش حیاتی در مدیریت علف‌های هرز و ارزیابی سلامت محصول دارند. تمرکز این مقاله بر اهمیت داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط هواپیماهای بدون سرنشین برای به‌دست آوردن اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری در مورد آبیاری، کوددهی و مدیریت کلی مزرعه است. با این حال، استفاده از وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپاد) در کشاورزی با چالش‌های ناشی از عمر باتری‌ها، زمان محدود پرواز و مشکلات اتصال، به‌ویژه در مناطق دورافتاده، مواجه است. چالش‌های قانونی، چارچوب‌های نظارتی و محدودیت‌هایی در مناطق مختلف نیز وجود دارد که بر عملکرد هواپیماهای بدون سرنشین تأثیر می‌گذارند. با تحقیق و توسعه مستمر، چالش‌های ارائه‌شده را می‌توان حل کرد و از حداکثر پتانسیل پهپادها برای دستیابی به کشاورزی پایدار استفاده کرد.

مهندسی زیستی و سامانه‌های زیستی

تکنیک پلاسمای سرد در کنترل آلودگی و بهبود فرآیندهای فیزیولوژیکی غلات (مروری)

دوره 14، شماره 1، بهار 1403، صفحه 83-104

https://doi.org/10.22067/jam.2023.84647.1193

مریم پورباقر، رقیه پورباقر، محمد حسین عباسپورفرد

چکیده امروزه تقریباً نیمی از کل نیازهای غذایی انسان به‌ویژه در آسیا مستقیماً از غلات تأمین می‌شود و نزدیک به 70 درصد از سطح زیرکشت جهان که یک میلیارد هکتار است را غلات اشغال می‌کنند. بنابراین یافتن روش‌های غیرمخرب برای افزایش کیفیت بذر در کشاورزی و صنعت باید توسعه یابد. پلاسمای سرد روشی جدید و کارآمد در بخش کشاورزی و غذایی است که می‌توان از آن برای غیرفعال کردن میکروارگانیسم‌های سطحی و تحریک بذر استفاده کرد. این بررسی خلاصه‌ای از اثربخشی درمان با پلاسمای سرد بر ویژگی‌های چهار گیاه مهم غلات: گندم، برنج، ذرت و جو را ارائه می‌کند. تمرکز بر روی اثرات این تیمار بر روی جوانه‌زنی بذر، تغییرات خواص سطحی و جذب آب بذر، پارامترهای رشد ریشه، طول ساقه و نهال، پارامترهای زیست‌توده و فعالیت‌های متابولیکی است. با بررسی تحقیقات انجام‌شده توسط محققان مشاهده می‌شود که بذر غلات تیمارشده با پلاسمای سرد دارای قدرت جوانه‌زنی، جذب آب، طول ساقه و اندام هوایی، راندمان رشد، وزن اندام هوایی و ریشه و فعالیت متابولیکی بهتری بودند. این بررسی می‌تواند روندهای بالقوه امیدوارکننده‌ای را در استفاده از پلاسما به‌عنوان روشی برای کاهش شیوع بیماری‌های مضر گیاهی که از طریق بذر منتقل می‌شود و خواب دانه‌های سخت را کاهش دهد، ارائه دهد.

کشاورزی دیجیتال، هوشمند و دقیق

مروری بر یادگیری ماشین برای تشخیص آفات گوجه‌فرنگی

دوره 16، شماره 1، بهار 1405، صفحه 223-244

https://doi.org/10.22067/jam.2025.90762.1314

ام. کِرتیواسان، اس. کوکیلاوانی، ام. شانتی، گا. دیباکاران، آر. پنگایار سلوِی، ام. مورُوگان، تی. ایلایاباراتی، پی. اس. شانموگام، ام. سلوِوا کومار

چکیده تاثیر یک مولفه جوی یا متغیر هواشناسی بر میزبان، پاتوژن یا تعامل آن‌ها در محیط‌های کنترل‌شده، بخش عمده‌ای از تاثیر تغییرات اقلیمی بر آفات و بیماری‌های گیاهان را به خود اختصاص داده است. تغییرات اقلیمی می‌تواند منجر به تغییراتی در مراحل و سرعت رشد آفات و بیماری‌ها، مقاومت میزبان و فیزیولوژی تعاملات میزبان-پاتوژن یا میزبان-آفت شود که می‌تواند باعث آسیب قابل‌توجه و کاهش عملکرد محصول گوجه‌فرنگی گردد. در سال‌های گذشته، رویکردهای مختلف در پیش‌بینی دقیق آفات و بیماری‌ها ناموفق بوده‌اند. ولی پیشرفت قابل‌توجه در شبکه‌های عصبی کانولوشن عمیق (DCNN)، باعث ایجاد انقلابی در تشخیص زودهنگام آفات و بیماری‌ها در محصولات کشاورزی شده است. این مدل‌های هوش مصنوعی با تجزیه و تحلیل مقادیر زیادی از داده‌های اقلیمی حال حاضر و گذشته، در کنار شناسایی اشیا و طبقه‌بندی تصاویر، می‌توانند شیوع بیماری‌ها را با دقت چشمگیری پیش‌بینی کنند. با این حال، درک ریزاقلیم خاص مناسب برای هر آفت و بیماری برای مداخله موثر بسیار مهم است. ترکیب دو عنصر داده‌های اقلیمی با پردازش تصویر، یک رویکرد قدرتمند و هدفمند برای حفاظت از محصولات ایجاد می‌کند. یک سیستم هشداردهنده می‌تواند به کاهش استفاده از آفت‌کش‌ها کمک کند و در نتیجه هزینه تولید محصول و آلودگی محیط‌زیست را کاهش دهد. برای پیش‌بینی بهتر آفات و بیماری‌ها در شرایط مختلف، باید از سرورهای ابری مناسب و شبکه‌های حسگر مبتنی بر اینترنت اشیا استفاده کرد.

مهندسی زیستی و سامانه‌های زیستی

مروری بر خواص فیزیکومکانیکی فیلم‌های خوراکی بر پایه پلی‌ساکارید شامل امولسیون‌های پیکرینگ حاوی اسانس

دوره 16، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 599-624

https://doi.org/10.22067/jam.2025.92162.1343

حسین میرزائی مقدم، آرین نهالکار، احمد رجایی

چکیده فیلم‌های خوراکی زیست‌تخریب‌پذیر حاوی امولسیون پیکرینگ به‌عنوان جایگزینی پایدار و نویدبخش برای مواد بسته‌بندی غذایی مرسوم مطرح شده‌اند. این فیلم‌ها دارای خواص مکانیکی بهبودیافته‌ای از جمله استحکام کششی، انعطاف‌پذیری و قابلیت ممانعت بخار آب هستند که برای حفظ یکپارچگی مواد غذایی در طول نگهداری و حمل‌ونقل اهمیت دارند. یکی از پیشرفت‌های کلیدی در این حوزه، استفاده از اسانس‌ها در ماتریس امولسیون است که با وجود ماهیت آب‌گریز خود، خواص عملکردی و مکانیکی فیلم‌های بر پایه پلی‌ساکارید را به‌طور قابل‌توجهی ارتقا می‌دهند. این مقاله به بررسی خواص فیزیکومکانیکی فیلم‌های خوراکی زیست‌تخریب‌پذیر بر پایه پلی‌ساکارید که شامل امولسیون‌های پیکرینگ حاوی اسانس هستند می‌پردازد، با تمرکز ویژه بر انعطاف‌پذیری، استحکام کششی، نفوذپذیری بخار آب و ظرفیت نگهداری رطوبت. همچنین نقش این فیلم‌ها در افزایش ماندگاری مواد غذایی مورد بررسی قرار گرفته و نحوه تعامل میان اسانس‌ها و پلی‌ساکاریدها در تأثیرگذاری بر ساختار و ویژگی‌های ممانعتی فیلم‌ها تحلیل می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهند که امولسیون‌های پیکرینگ حاوی اسانس‌ها به‌طور قابل‌توجهی عملکرد مکانیکی و ممانعتی نسبت به رطوبت را در فیلم‌های خوراکی زیست‌تخریب‌پذیر ارتقا می‌دهند. ذرات پایدارکننده جامد موجب افزایش استحکام کششی می‌شوند، در حالی‌که اسانس‌ها، انعطاف‌پذیری را بهبود می‌بخشند. علاوه بر این، امولسیون‌ها جذب آب و حلالیت را کاهش داده و در نتیجه پایداری فیلم در شرایط مرطوب را افزایش می‌دهند. در نهایت، این مرور، به بررسی چالش‌های موجود و شناسایی فرصت‌های پژوهشی کلیدی در توسعه سیستم‌های امولسیون پیکرینگ حاوی اسانس، برای فیلم‌های مذکور پرداخته و همچنین ظرفیت بالقوه آن‌ها برای کاربردهای صنعتی در مقیاس وسیع را تبیین می‌کند.

آموزش، استانداردها و روش‌شناسی‌ها در مهندسی کشاورزی

مکانیزاسیون در کشاورزی خرده‌مالکان زیمبابوه: چالش‌ها، فرصت‌ها و مسیرهای سیاست‌گذاری از زمان اصلاحات ارضی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 25 شهریور 1404

https://doi.org/10.22067/jam.2025.92819.1362

برایت چیسادزا، آلبان موگوتی، سایِلِنس چینومونا، داگلاس نیاتی

چکیده مکانیزاسیون کشاورزی محرک حیاتی بهره‌وری، امنیت غذایی و کشاورزی پایدار در زیمبابوه و مناطق مختلف جهان است. در سراسر چشم‌اندازها و سیستم‌های کشاورزی متنوع در جهان، قدرت تحول‌آفرین آن به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان امری ضروری برای برآورده کردن نیازهای رو به رشد غذایی و تقویت اقتصادهای روستایی مقاوم شناخته می‌شود. با این وجود، کشاورزان خرده‌مالک با موانع متعددی برای مکانیزاسیون مواجه هستند که توانایی آن‌ها را در بهره‌مندی کامل از فناوری‌های مدرن کشاورزی محدود می‌کند. در دوران پس از اصلاحات ارضی، ناکارآمدی‌های سیستمی، نابرابری‌های مداوم و حمایت ناکافی نهادها، این چالش‌ها را تشدید کرده است. این مطالعه یک بررسی مروری روایی، با پشتیبانی از تکنیک‌های هدفمند، برای ترکیب داده‌های نشریات داوری شده، گزارش‌های سیاست‌گذاری و اسناد نهادی (2024-2000) است. منابع از طریق جستجوی کلمات کلیدی در Google Scholar، Scopus و ادبیات خاکستری شناسایی شدند و از تحلیل موضوعی برای استخراج موانع و فرصت‌ها در چشم‌انداز مکانیزاسیون زیمبابوه استفاده شد. یافته‌های کلیدی نشان می‌دهد که در حال حاضر تنها 12% از کشاورزان خرده‌پا در زیمبابوه از تراکتور استفاده می‌کنند، در حالی‌که 80% از کشاورزان بزرگ از تراکتور استفاده می‌کنند. مکانیزاسیون پتانسیل دو برابر کردن بازده محصول را دارد، که با افزایش 100% بهره‌وری در زیمبابوه و تا 150% در کشورهای مشابه مشهود است. با این حال، نابرابری‌های منطقه‌ای همچنان شدید است، به‌طوری‌که نرخ مکانیزاسیون از 5 تا 15 درصد در استان‌های خشک مانند ماتابلند جنوبی تا بیش از 50% در مناطق پربارتر مانند ماشونالند غربی متغیر است. با وجود این چالش‌ها، فرصت‌هایی برای پیشبرد مکانیزاسیون از طریق مراکز تولید محلی، فناوری‌های مقاوم در برابر آب و هوا و مدل‌های تامین مالی نوآورانه وجود دارد. این مطالعه با بررسی مقایسه‌ای ابتکارات موفق مکانیزاسیون در سایر کشورهای آفریقایی، استراتژی‌های عملی مانند بهبود انسجام سیاست‌ها، گسترش گزینه‌های تامین مالی مقرون به صرفه و تقویت مشارکت‌های دولتی و خصوصی را برجسته می‌کند.

آموزش، استانداردها و روش‌شناسی‌ها در مهندسی کشاورزی

مروری بر وضعیت فعلی، چالش‌ها و استراتژی‌های دستگاه‌های کاشت دقیق بذر سویا در چین

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 23 مهر 1404

https://doi.org/10.22067/jam.2025.94446.1410

شی‌بین یان، فاجان یانگ، یو‌هوان لی، شی‌آن لی، جینگ لی، شُوِه وانگ، گوانگ‌دی لی، آن‌چی چن

چکیده سویا به‌عنوان یک غله، روغن و محصول اقتصادی حیاتی در چین عمل می‌کند، با این حال این کشور در حال حاضر برای این محصول نرخ خودکفایی نگران‌کننده‌ای دارد. فرآیند کاشت، که بحرانی‌ترین مرحله تولید سویا است، به‌طور مستقیم عملکرد و کیفیت محصول را تعیین می‌کند. نکته قابل‌توجه این است که عملکرد نامطلوب دستگاه‌های کاشت دقیق بذر، به دلیل مشکلات مربوط به دقت کاشت بذر، همچنان گلوگاه اصلی محدودکننده افزایش عملکرد است. هدف این مطالعه، تجزیه و تحلیل وضعیت فعلی تولید سویا، برجسته کردن پیشرفت‌های تکنولوژیکی در دستگاه‌های کاشت بذر و ارائه استراتژی‌های بهبود برای افزایش کیفیت کاشت و کاهش وابستگی به واردات است و در نتیجه یک مبنای نظری ارائه می‌دهد. این مقاله منابع را به‌طور سیستماتیک از پایگاه‌های داده‌ای مانند CNKI، Web of Science، Elsevier و IEEE Xplore که شامل مقالات مجلات معتبر علمی، اسناد ثبت اختراع و گزارش‌های صنعتی منتشرشده هستند بین سال‌های 2000 تا 2024 استخراج نمود. این مقاله تجزیه و تحلیل مقایسه‌ای از انواع، اصول کار و پیشرفت تحقیقات در دستگاه‌های کاشت بذر سویا در چین و دیگر کشورها انجام می‌دهد. نتایج نشان داد که دستگاه‌های کاشت بذر چینی عمدتا مکانیکی هستند و مشکلاتی مانند آسیب بیش از حد به بذر و میزان بالای بذر تلف شده دارند، در حالی‌که ماشین های کاشت بذر در برخی کشورها بصورت پنوماتیک بوده و دقت بالایی دارند اما هزینه آنها بالاست و مشکل قابلیت انطباق دارند.

آموزش، استانداردها و روش‌شناسی‌ها در مهندسی کشاورزی

مرور مبتنی بر علوم مهندسی از ماشین‌ های داشت مورد استفاده در مزارع نخل روغنی اندونزی: معیارهای عملکردی، فرآیندهای حاکم و نیازهای تحقیقاتی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 30 اردیبهشت 1405

https://doi.org/10.22067/jam.2026.97821.1472

دوی سانتوسو، اقبال اقبال، عبدل عزیز

چکیده نخل روغنی از اقتصاد روستایی اندونزی پشتیبانی می‌کند، با این حال عملیات نگهداری مزرعه همچنان نیاز شدید به نیروی کار دارد و اندازه‌گیری کمی در این زمینه انجام شده است. این مرور مبتنی بر علوم مهندسی، 20 مطالعه منتشرشده در سال‌های 2015 تا 2025 در مورد کنترل علف‌های هرز، کاربرد کود، مدیریت آفات و بیماری‌ها، هرس/کار بر روی سایبان درخت و پشتیبانی از عملیات خاک/بقایا در نخل روغنی اندونزی را بررسی می‌کند. برای رسیدگی به گزارش‌های ناهمگن، شاخص‌های عملکرد به‌عنوان معیارهای گزارش‌شده مستقیم، معیارهای به‌دست‌آمده، شاخص‌های پروکسی یا گزارش‌نشده طبقه‌بندی شدند. هیچ مقدار از دست رفته‌ای برای توصیف‌گرهای ضریب تغییرات، نشست، بادبردگی یا توصیف قطرات در نظر گرفته نشد. بر اساس شواهد موجود، سمپاش‌های برقی/موتوری، سیستم‌های CDA و سمپاشی با پهپاد عموما زمان و یا هزینه را نسبت به روش دستی کوله‌پشتی کاهش دادند، در حالی‌که پخش‌کننده‌های پشت تراکتور، دستگاه‌های پنوماتیک و جایگذاری زیرسطحی، دوز و اعمال هدفمند را در عملیات کوددهی بهبود بخشیدند. با این حال، تنها تعداد کمی از مطالعات، معیارهای مهندسی استاندارد مانند CV، VMD، نشست روی هدف، بادبردگی یا قرار گرفتن اپراتور در معرض کود را گزارش کردند. این بررسی به‌جای یک متاآنالیز رسمی، یک مقایسه مهندسی ساختاریافته را ارائه می‌دهد و نیازهای تحقیقاتی اولویت‌دار را شناسایی می‌کند: پروتکل‌های استاندارد آزمایش، گزارش‌دهی معیارهای قابل‌مقایسه و پلتفرم‌های چندمنظوره مدولار یکپارچه با مدل‌های حسگری، پشتیبانی تصمیم‌گیری و استقرار مبتنی بر خدمات.