بیو انرژی
سینا شریفی؛ عباس عساکره؛ مصطفی کیانی ده کیانی؛ سمیه جنت رستمی
چکیده
برنج، بهعنوان یکی از قدیمیترین محصولات کشاورزی، نقشی اساسی در تأمین تغذیه و معیشت مردم دارد و با توجه به سطح زیرکشت، تولید و مصرف، از جایگاه مهمی برخوردار است. در این راستا، این پژوهش با استفاده از مطالعات اسنادی، مصاحبههای میدانی و تحلیلهای مبتنی بر مدل برنامهنویسی ژنتیک چندژنی، به بررسی، مقایسه شاخصهای انرژی و مدلسازی ...
بیشتر
برنج، بهعنوان یکی از قدیمیترین محصولات کشاورزی، نقشی اساسی در تأمین تغذیه و معیشت مردم دارد و با توجه به سطح زیرکشت، تولید و مصرف، از جایگاه مهمی برخوردار است. در این راستا، این پژوهش با استفاده از مطالعات اسنادی، مصاحبههای میدانی و تحلیلهای مبتنی بر مدل برنامهنویسی ژنتیک چندژنی، به بررسی، مقایسه شاخصهای انرژی و مدلسازی عملکرد ارقام محلی هاشمی و علیکاظمی و پرمحصول فجر و شیرودی پرداخته است و دادههای آن از 385 مالک و کشاورز این دو نوع رقم در شهرستان رشت جمعآوری شده است. در مقایسه با ارقام محلی، ارقام پرمحصول از نظر شاخصهای نسبت انرژی، بهرهوری انرژی و انرژی ویژه بهترتیب 76.47، 76.92، 77.70 درصد و افزوده خالص انرژی بیش از 15 برابر بهبود داشت. در مدل برنامهنویسی ژنتیک چندژنی، اعتبارسنجی متقاطع نشان داد مدل با 65 درصد دادهها نتایجی مشابه استفاده از 80 درصد دادهها ارائه میدهد. با افزایش عمق درخت از 4 به 12، بیشترین ضریب تبیین برای عمق درخت 4 در رقم محلی 0.95 و در رقم پرمحصول 0.94 بود. همچنین، در تحلیل حساسیت اثر نهادههای مواد آلی (کمپوست، بذر، کاه و کلش برنج) و سوخت و برق بهعنوان عامل اصلی در برآورد عملکرد شلتوک در دو رقم شناسایی شدند. نهادههای مواد آلی با بهبود حاصلخیزی خاک، و سوخت و برق با تأثیرگذاری بر عملکرد ماشینهای کشاورزی و کارایی عملیات زراعی، نقش کلیدی در عملکرد پایدار مزارع شلتوک دارند. یافتههای این تحقیق میتواند به تولیدکنندگان کمک کند تا با مدیریت مناسب منابع مصرفی، کیفیت و کمیت محصول خود را بهبود بخشند.
سید ماشاء الله حسینی؛ صادق افضلی نیا؛ کمیل ملائی
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی و مقایسه شاخصهای انرژی در تولید گندم آبی تحت تأثیر روشهای مختلف خاکورزی و کاشت اجرا گردید. تحقیق در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با پنج تیمار و سه تکرار در شهرستان اقلید انجام شد. تیمارهای تحقیق عبارت بودند از: خاکورزی مرسوم و کاشت بهصورت بذرپاشی، خاکورزی مرسوم و کاشت با خطیکار همدانی، کم خاکورزی ...
بیشتر
این تحقیق به منظور بررسی و مقایسه شاخصهای انرژی در تولید گندم آبی تحت تأثیر روشهای مختلف خاکورزی و کاشت اجرا گردید. تحقیق در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با پنج تیمار و سه تکرار در شهرستان اقلید انجام شد. تیمارهای تحقیق عبارت بودند از: خاکورزی مرسوم و کاشت بهصورت بذرپاشی، خاکورزی مرسوم و کاشت با خطیکار همدانی، کم خاکورزی و کاشت با کمبینات، کشت مستقیم با خطیکار جیران صنعت و کشت مستقیم با خطی کار اسفوجیا. اطلاعات مربوط به عملکرد محصول و انرژیهای ورودی و خروجی در هر تیمار برداشت گردید و شاخصهای انرژی شامل راندمان انرژی، افزوده خالص انرژی و بهرهوری انرژی در هر تیمار محاسبه و با هم مقایسه شدند. برای تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق از نرم افزار آماری SAS استفاده شد و مقایسه میانگین تیمارها با استفاده از آزمون چند دامنهای دانکن صورت گرفت. نتایج نشان داد که تیمار کم خاکورزی و کاشت با کمبینات بیشترین مقدار نسبت انرژی (1/46) را در بین تیمارهای تحقیق داشت و کمترین میزان نسبت انرژی (1/40) متعلق به تیمارهای خاکورزی مرسوم بود. بیشترین انرژی خالص (47653 مگاژول) مربوط به تیمار کمخاکورزی و کاشت با کمبینات بود و کمترین انرژی خالص (41388 مگاژول) به تیمار خاکورزی مرسوم و کاشت با خطیکار همدانی تعلق گرفت. مقایسه تیمارها از نظر بهرهوری انرژی نیز نشان داد که تیمار کمخاکورزی و کاشت با کمبینات بیشترین بهرهوری انرژی (0/115 کیلوگرم بر مگاژول) را به خود اختصاص داده است و دو تیمار خاکورزی مرسوم دارای کمترین بهرهوری انرژی (0/110 کیلوگرم بر مگاژول) بودند. بنابراین، استفاده از روشهای خاکورزی حفاظتی در تولید گندم آبی میتواند با کاهش انرژی مصرفی باعث افزایش بهرهوری انرژی گردد.
