با همکاری انجمن مهندسان مکانیک ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه شیراز

چکیده

امروزه کشاورزان نسبت به کاربرد روش‏ها و ابزارهای کنترل علف های هرز که خسارتی به محیط زیست نرسانند، علاقمندی بیشتری پیدا کرده اند. شعله افکنی با سوخت پروپان راهکاری است که پسماندی شیمیایی در داخل خاک، گیاه و آب های سطحی و زیر زمینی بر جای نمی گذارد. در این تحقیق یک دستگاه شعله افکن با امکان اعمال شعله به‏ صورت یکنواخت و گسسته ساخته و مورد آزمایش و ارزیابی آزمایشگاهی و مزرعه‌ای قرار گرفت. در این دستگاه فناوری بینایی ماشین به‏ صورت موفقیت آمیزی بین گیاه (گیاهانی که بین دو ردیف در مزرعه ی ذرت می رویند و به‏ عنوان علف هرز تلقی می شوند) و خاک به‏صورت بی‏درنگ، تمایز قائل می شد. در آزمون آزمایشگاهی تأثیر سه سطح سرعت پیشروی (5/0، 7/0 و 9/0 متر بر ثانیه) بر تأخیر و تقدم عملکرد دستگاه شعله افکنی بررسی گردید. در آزمون های مزرعه‏ ای کاربرد این فناوری در مقایسه با شعله افکنی پیوسته در کشت ذرت مورد ارزیابی قرار گرفت. کارآیی مزرعه ‏ای سامانه با اندازه ‏گیری سوخت استفاده شده و با شمارش و وزن علف های هرز باقیمانده و از بین رفته، یک و سه روز بعد از هر تیمار شعله افکنی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمون‏ های آزمایشگاهی نشان داد که اثر سرعت بر دقت سامانه معنی دار بوده و در سرعت های 5/0 و 7/0 متر بر ثانیه سامانه دقت بیشتری نسبت به سرعت پیشروی 9/0 متر بر ثانیه دارد. براساس آزمون‌های مزرعه‌ای شعله افکنی گسسته و پیوسته نتایج مشابهی را در از بین بردن علف های هرز (هم شمارشی و هم وزنی) نشان دادند، درحالی‏که سوخت مصرفی شعله افکنی گسسته کمتر از حالت پیوسته بود. نتایج نشان می دهد که شعله افکنی گسسته با کاربرد فناوری ماشین بینایی توانایی جایگزینی با شعله افکنی پیوسته را با توجه به کاهش سوخت مصرفی و کاهش بالقوه آلودگی هوا افزون بر دیگر مزایای شعله افکنی دارا می باشد.

کلیدواژه‌ها