##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

افشین ایوانی محمود صفری ابوالفضل هدایتی پور

چکیده

روش عمده کاشت برنج4 در استان‌های برنج خیز کشور، نشاءکاری است، این روش پر هزینه بوده و نیروی کارگری زیادی می‌طلبد. از طرفی به‏ علت کوچک بودن قطعات زراعی، با توجه به قیمت بالای دستگاه‏ های نشاءکار، استفاده از این دستگاه‏ ها، توجیه اقتصادی ندارد. روش دیگر کاشت برنج، کشت به‏ صورت مستقیم بوده که سطح زیر کشت آن در جهان رو به گسترش می‏ باشد. به ‏طوری که یک سوم سطوح زیر کشت این محصول به‏ صورت مستقیم کشت می‏ شود. در این تحقیق به‏ منظور مقایسه روش‏های مختلف کشت برنج، پس از ساخت نمونه اولیه دستگاه خطی کار دستی و انجام آزمون‏ های اولیه، با روش نشاءکاری و دست پاش، تحقیقی در قالب طرح بلوک‏ های کامل تصادفی با 3 تیمار 1- نشاء دستی 2- کشت مستقیم به‏ صورت دست پاش 3- کشت مستقیم با استفاده از ماشین (خطی کار) در 3 تکرار انجام شد. نیروی کششی، بازده مزرعه ای، ظرفیت مؤثر زراعی، ضریب یکنواختی پاشش بذر، نیروی کارگری مورد نیاز برای کاشت و وجین، و عملکرد از جمله عواملی بودند که اندازه ‏گیری شدند. نتایج نشان داد که عملکرد روش نشاء با دست، بالاتر از سایر روش‏ ها بوده و اختلافات مشاهده شده در سطح آماری 5% معنی دار می‏ باشد. از طرفی عملکرد تیمار استفاده از خطی کار کشت مستقیم نسبت به تیمار دست پاش بالاتر بود، هر چند اختلافات مشاهده شده در سطح آماری 5% معنی دار نبود. همچنین ضریب تغییرات یکنواختی ریزش بذر در روش کشت مستقیم بالای20% بود. کارگر و زمان مورد نیاز برای کاشت یک هکتار برنج، با استفاده از خطی کار در مقایسه با روش نشاءکاری به‏ ترتیب به یک هفتم و یک بیستم کاهش یافت. با توجه به ارزیابی اقتصادی تیمارها، علیرغم پائین بودن عملکرد تیمار استفاده از ماشین خطی کار، این روش از نظر اقتصادی برای زارعین توجیه اقتصادی دارد.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
ایوانیا., صفریم., & هدایتی پورا. (۱۳۹۲-۱۲-۱۸). مقایسه روش های کاشت مستقیم برنج جوانه دار (ماشینی و دستی) با نشاءکاری. ماشین‌های کشاورزی, 4(1), 108-115. https://doi.org/10.22067/jam.v4i1.33172
نوع مقاله
مقاله کامل پژوهشی